Samotność Online

Różne twarze samotności

Do poruszenia tematu samotności zainspirowały mnie media społecznościowe, podcasty, rozmowy, zasłyszane dialogi. Ma różne oblicza i przyczyny. Inni zgadzają się na nią, dla drugich wywołuje niezadowolenie i cierpienie.

Skupię się, co jest tuż przy ciele i duszy. Pozwolę sobie poruszyć ten temat na podstawie moich obserwacjach i przemyśleń. W tej części opowiem o samotności w sieci. Zapraszam do dyskusji w komentarzach.

O samotności!

Czym jest ta samotność? Kiedy jesteśmy samotni?

Według słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego samotność to: życie, przebywanie w odosobnieniu, brak towarzystwa, rodziny; bycie samotnym.

Zbigniew Wojtasiński na portalu Nauka w Polsce za raportem „Nigdy więcej samotności” podaje, że aż 65 procent młodych ludzi (16-28 lat) odczuwa samotność.

Problem samotności dotyka także osób ze starszych pokoleń, szczególnie problem przewlekłej samotności może dotyczyć osób po 75 roku życia. Naukowców z Katedry Psychiatrii Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu wskazują także, że to kobiety w polskim społeczeństwie mogą być bardziej na nią narażone.

Samotność w sieci!

Samotność jest bardzo związana z poczuciem dyskomfortu z brakiem fizycznego kontaktu z drugim człowiekiem. Jednak coraz częściej żyjemy w wirtualnym świecie, gdzie mamy dostęp do komunikacji, wymieniania się doświadczeniami z milionami ludźmi na świecie.

Czy jest to możliwe, że spędzanie czasu w świecie Youtuba, Instragrama i innych portali, może potęgować nasze osamotnienie? Uważam, że tak. Podam kilka, jak mówiła moja chemiczka z gimnazjum, przykładów z życia.

Parasocjalne relacje z podcastami w tle

Gdy spędzam za dużo czasu bez głębszego kontaktu z ludźmi, bardzo chętnie zanurzam się w świecie internetowej rozrywki. Podcasty sprawiają, że wydaję mi się, że słucham moich znajomych. Kanały plotkarskie dają mi newsy z życia innych. Z podróżnikami i vlogerami podróżuję po całym świecie.

To dziwne przyjmować tak wiele opinii, tyle gagów, tyle opowieści z krypty, prawdziwych historii miłosnych. To mnie wciąga i moja głowa zaczyna się być przeciążona. Po dłuższej sesji łapię się na tym, że muszę odpocząć od ludzi, choć z nikim nie zamieniłam ani słowa.

To jednak jedynie atrapa relacji. Gdy sobie to uświadomimy, sprawia jeszcze większy ból.

Etykiety w mediach społecznościowych

Śledząc media społecznościowe, zdaje mi się, że samotność w sieci mogą potęgować etykiety. Te, które często sobie sami przypisujemy i narzucamy. Od nicka, po wybór miejsca w wirtualnym świecie, od treści, które oglądamy, za którym streamerem opowiadamy się w dramie, na którą partię głosujemy.

Okupujemy się w pozycjach i zamiast rozmawiać, krzyczymy do siebie. To powoduje, że trudno budować coś głębszego. Emocje są gwałtowne, ale płytkie. Oburzamy się na niepochlebną recenzję naszego ulubionego serialu, piszemy w tym duchu komentarz i nic się nie dzieje.

Mam wrażenie, że dyskusję w internecie nie prowadzą do niczego. Znów zostajemy sami.

Na zdjęciach znajomych trawa jest zieleńsza

Poczucie samotności intensyfikuje śledzenie innych użytkowników i ich życia w mediach społecznościowych.

Przynajmniej tak jest u mnie. Moi znajomi pokazują swoje spotkania towarzyskie, imprezy, interakcje z innymi w postach i relacjach. Gdy przeglądam te posty, pojawia się coś pod skórą, coś bardzo smutnego. Niezamierzone pytania. Dlaczego moje życie nie jest w ten sam stopniu ciekawe i pełne ludzi jak u nich?

Zaczynam tęsknić do spotkań z moimi bliskimi i dalszymi. Ujawnia się u mnie potrzeba bycia razem w niewirtualnej przestrzeni. Choć przecież wiem, że czasami to, co wstawiamy, nie jest do końca prawdą. Uśmiechy na zdjęciach nie muszą świadczyć, że te osoby nie są samotne.

Czy wirtualny świat może być lekiem na samotność?

Oczywiście media społecznościowe i internetowa mogą dać odrobinę lekarstwa na samotność. W tej przestrzeni możemy przecież znaleźć osoby o podobnych zainteresowaniach, pasjach i poszukać wsparcia u innych.

Z wiekiem jednak coraz bardziej doceniam spotkania twarzą w twarz.

W przyszłych postach postaram się jeszcze inaczej spojrzeć na różne oblicza samotności. Napiszcie w komentarzach, jakie wy byście powiązali samotność ze światem online.

Bibliografia: