Zagubieni w mieście
Film Crossing reżysera Levana Akina zabiera nas w podróż z dwójką nietuzinkowych bohaterów: z emerytowaną nauczycielką, Lią (Mzia Arabuli), i z młodym Achim (Lucas Kankava). Wyruszają ze słonecznego Batumii do zatłoczonego i pełnego chaosu Stambułu, aby odnaleźć Teklę, siostrzenicę Lii. Poznajemy wycinek codzienności Evrim, w tej roli Deniz Dumanli, która pracuje w organizacji na rzecz walki o prawa osób transpłciowych.
Pomiędzy nami
Dla mnie najlepszym punktem filmu jest gra aktorska. Mzia Arabuli zagrała fantastycznie. Mimo że postać Lii jest zdystansowana, powoli odkrywamy jej uczucia i emocje w gestach, słowach i w milczeniu bohaterki. Jej pozorna surowość zestawiona jest z młodzieńczością Achiego.
Na marginesie muszę dodać, że uwielbiam tutaj galimatias językowy. Bardzo podobały mi się rozmowy w języku gruzińskim, który brzmiał dla mnie twardo, a zarazem soczyście. Wokół nich dominuje turecki i łamany angielski.
Ta różnorodność językowa podbija dramaturgię. Pojawiają się także sceny, gdzie bariera językowa powoduje jeszcze większe zagubienie i niezrozumienie. Mamy jednak chwile, gdy pomimo braku wspólnego języka, ludzie rozumieją się na głębszym emocjonalnym poziomie, m.in. poszukiwanie Tekli w pewnej kamienicy.
Widokówki i zaułki
Bohaterem filmu staje się także samo Miasto i jego różne oblicza. Z jednej strony widoki z turystycznych pocztówek i znanych kadrów z innych filmów, którymi często opisywany jest Stambuł. Duch historii dawnej stolicy imperiów miesza się z namacalnym i ruchliwym życiem, które nie chce się zatrzymać. Monumetalne budowle kontrastują z prozą codzienności.
Z drugiej strony reżyser zabiera nas w zaułki z tanimi hostelami i przepełnionymi barami. Daje przestrzeń dla osób, które mogą wydawać się niewidzialne dla innych. Obserwowujemy dzieci ulicy, które próbują zdobyć pieniądze pod nieobecność rodziców. Jesteśmy zaproszeni także na chwilę do domów transpłciowych pracownic seksualnych.
Bohaterowie powoli zanurzają się w miasto…..
Muzyczne tło
Obserwujemy losy bohaterów na tle muzyki, która łączy się z miastem. W niektórych momentach pojawiają się znane utwory, którymi portretowano przestrzenie Stambułu. W scenach drogi słyszymy słynne Yolcu Neşeta Ertaşa. Usłyszymy także początek Gündüzüm Seninle Ferdiego Özbeğena, który również znalazł się na ścieżce dźwiękowej serialu Etos (reż. Berkun Oya).
Nie mogło zabraknąć piosenek wykonywanych przez Seldą Bağcan.
Na samym końcu wszyscy jesteśmy ludźmi
Crossing jest prostą i kameralną opowieścią, skupioną na przeżyciach bohaterów. Bije z niej naturalność i szczerość, która sprawiła, że chciałam podążać za bohaterami. Wywołała u mnie również pytania, jaki sens nadajemy swojemu życiu i codzienności, co jest dla nas ważne, co chcielibyśmy powiedzieć osobom, które są dla nas bliskie.
Film oglądałam na serwisie VOD Nowe Horyzonty.
